1 Mayıs 2017 Pazartesi

Seyyahın Kırgızistan Macerasi






Bu gün Kırgızistan a doğru yola çıktık.  Bu satırları uçakta yazıyorum. Ayrı bir heyecan var içimde. Ekip olarak 12 kişiyiz . Hepsi hizmet aşkı ile yanan gönüllüler.  Doktorlarımız var gönüllülerimiz var.
Daha uçakta başladılar hizmet etmeye Ümraniye kermes inde adanalı gönüllümuz 150 tane sıkma yaptirmis başladılar uçakta dağıtmaya yiyenlere şifa olsun diye .(PEGASUSUS un bundan çok memnun  kaldığını zannetmiyorum ama kimin umurunda)



Biraz sonra bir baktım Doktorlarımız uçaktaki çocuklu anneleri ziyaret etmeye başladılar. Biz sünnet yapmaya geldik yarın gelin sizi  evlatlarınızı da sünnet edelim dediler.  Telefon numaraları alındı
Kırgızistan da sünnet çok çok önemli.  Anneler evlatlarına sünnet oldun demiyorlar evladım sen müslüman oldun diyorlar .
Şu anda duygularım çok yoğun.
Yanımızda Kırgız bir bayan var. Bize bazı bilgiler veriyor. Rusların elinden neler çektiklerini anlatıyor.
Hadi bir kaç kelime söyle de yazayım dedim .
Yok dedi yarın ben geleyim sizin kermesinizde biraz hizmet eedeyim sonra konuşuruz.  Şimdi kendimi konu mankeni gibi hissederim dedi .
Yarın bizi neler bekliyor hiç fikrim yok.
Görelim mevla neyler neylerse güzel eyler 😍






6 Haziran 2016 Pazartesi

TÜP MİDELİ SEYYAH'TAN HABERLER :)




Uzun zamandır before & after yapmak istediğim bir şeydi. Kısmet bu güneymiş. Ameliyatın üzerinden 6 ay geçti. Ne mi değişti ? Neler değişmediki her şey
Öncelikle her gün sabah namazından sonra yürüyüşe çıkıyorum deniz kenarında. Bunu özellikle belirtiyorum çünki yürüyüş için deniz kenarı olmazsa olmazım. Bu işi biraz keyifli hale getirmem lazım :)
Her geçen gün biraz daha huzurlu biraz daha mutluyum. İnsanın yapamadığı şeyleri tekrar yapabilmesi kadar güzel bir şey yok dünyada.
Hep derdim benim ruh yaşım 17 yaşım 47 beden yaşım 77 diye. Giden 40 kilo ile bu orantıda biraz değişiklik oldu galiba öncelikle ruh yaşımı 27  yapmaya karar verdim 3 çocuk annesi olarak hala 17 yaş ruhu biraz abartı galiba anca 27 ye çekebildim :)
beden yaşımda zannediyorum şimdi 47 ile 57 arasında bir yerlerde. Çok matematiksel oldu galiba.Siz ne demek istediğimi anladınız.


İnsan resimlere bakmadan ne kadar değiştiğini farkedemiyor. Daha doğrusu eskiyi çabuk unutuyor.Belkide unutmak istiyor.Aslına bakarsanız unutmamak lazım.İnşallah bir daha o günlere geri dönmem. Bunun için elimden gelen gayreti gösteriyorum. Ameliyat olmak sihirli değnek değil. İş yine sizde bitiyor. 6aydır spor ayakkabım ayağımdan hiç çıkmıyor neredeyse fırsat bulduğum her yerde yürüyorum. Ameliyatla ilgili habverlerim bu kadar.


.

Bu arada büyük bir mutluluk daha yaşadım kızım Hafızlığını bitirip tacını taktı. Bir anne için en büyük mutluluk bu olsa gerek. Benim hayalimi evladım gerçekleştirdi. Rabbim sonuna kadar muhafaza etmeyi nasip etsin inşallah.


Bunun haricinde Kayseri ,Alanya ,Manavgat ,Burdur ve Kumluca kermeslerine gittim. Yeme içme zevklerimden geriye kalan tek şey kahve. Günün en mutlu anı


Sabahları erken kalktığım için semt pazarlarını gezdim. Doğrusunu isterseniz Manavgat'taki pzarı görmenizi isterdim. Meyvelerin bile renkleri daha farklı daha canlı
Aslında sizlerle paylaşacağım çok güzel resimlerim vardı ama malesef telefonumun elimden fırlayıp tuz buz olması ile birlikte bir haftadır telefonsuzluk kabusu yaşıyorum.
Gerçi her şeyde bir hayır vardır. Nazardır diyelim.
Belki şimdi telefonum elimde olsa idi yine bu yazıyı yazmaya fırsat bulamayabilirdim.
Neyse daha fazla sıkmayayım sizleri hepinizin Mubarek Ramazanı Şerif Ayınızı tebrik ediyorum.
Dualarda buluşmak ümidi ile Allaha emanet olun

13 Mart 2016 Pazar

SEYYAH İZMİRDE


 Hafızlık merasimi için İzmir'e gittim. Bu sefer biraz keşif yapmak istedim; metrolar,otobüsler,vapurlar derken İzmir'i bir baştan sona gezmiş oldum.
Önce metro ile Konağ'a geldim,oradan Asansör'e kadar yürüdüm.

Asansör 1900 lü yılların başında yapılmış. İzmire kuş bakışı bakmak pek keyifli oluyor doğrusu


                                 Bu arada keyif kahvemi içmeyide unutmadım tabikide


Eskiden 1000 adım atamadığım günler Allahın izni ile gerilerde kaldı şimdiler de günde 10 bin adım atabiliyorum. ayaklarım ağrımıyormu çok ağrıyor. ama olsun. zahmet olmadan rahmet olmaz değilmi


Bu karede hafızlık merasiminden geriye kalan hoş anılar. rabbim isteyen her keze nasip etsin inşallah


İzmir'in gecesi mi gündüzümü güzel derseniz ikisi de güzel. yalnız İzmirliler darılmasın lütfen İstanbul'un yeri bi ayrı. 3 günden sonra insanın gözünde tütüyor


Kim demiş tüplüler lokanta da yemek yiyemez diye;
+ Yarım porsiyon pirzola lütfen
-Hanımefendi iki tane olur
+Olsun artıyor sonra
-Salata istermisiniz ?
+Yok kalıyor sonra
-İçecek?
+O mu ? İçecek yarım saat sonra..
Böyle bir diyalogdan sonra garsonun şaşkın bakışları arasında yemeğimi yedim
Fazla bile geldi


Bu kare de Karşıyaka keşfimden . Ben simit yiyemiyor sam da Martılar damı yemiyecek. İki tane simidi beş dakikanın içinde tükettiler :)


Kültür Park a gittiğim gün hafif yağmur yağıyordu buna rağmen yürüyüş çok zevkli geçti.Kısacası İzmir de her gün bir başka sahilde yürüyüşümü yaptım.İzmir'inde tadını çıkarttım.
Şimdilik Seyyah'tan haberler bu kadar.

    HAYIRLI AKŞAMLAR

Blog'umda en çok görmek istediğiniz konu